Mijn naam is Raymond en toen ik op 48-jarige leeftijd de diagnose darmkanker kreeg, stortte niet alleen mijn lichaam in, maar ook mijn mentale wereld. De buitenwereld zag een patiënt die vocht tegen een ziekte, maar vanbinnen vocht ik tegen een diepe duisternis.

Ik zal er niet omheen draaien: ik ben na de diagnose heel depressief geworden. In een poging om de angst en de pijn te verdoven, vluchtte ik in alcoholmisbruik. Ik raakte de regie over mijn leven volledig kwijt. Ik weet hoe het is om niet alleen tegen kanker te vechten, maar ook tegen jezelf.

Waarom ik dit vertel?

Omdat er in het ziekenhuis vaak alleen ruimte is voor het medische dossier, terwijl de mentale ravage enorm kan zijn. Ik heb de weg terug gevonden. Met vallen en opstaan heb ik geleerd hoe ik mijn depressie kon aanpakken en mijn verslavingsgevoeligheid kon ombuigen naar herstel.

Vandaag de dag gebruik ik die ervaring om jou te helpen. Bij mij hoef je je niet groot te houden. Of je nu worstelt met sombere gedachten, verkeerde gewoontes om de pijn te verzachten, of het gevoel dat je de grip kwijt bent:

 ik begrijp je, zonder oordeel."